Geostatistical Modelling of Soil Properties in East Java for Site Suitability Assessment
Kepelbagaian spatial mempengaruhi tingkah laku asas dan oleh itu prestasi struktur geoteknikal. Kajian ini telah menjalankan analisis kuantitatif untuk pencirian tapak dan untuk ramalan sifat kejuruteraan tanah menggunakan statistik dan teknik pemodelan geostatistik yang telah digunakan dalam ana...
Saved in:
Main Author: | |
---|---|
Format: | Thesis |
Language: | English |
Published: |
2016
|
Subjects: | |
Online Access: | http://eprints.usm.my/40722/1/Geostatistical_Modelling_of_Soil_Properties_in_East_Java_for_Site_Suitability_Assessment.pdf http://eprints.usm.my/40722/ |
Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
Summary: | Kepelbagaian spatial mempengaruhi tingkah laku asas dan oleh itu prestasi struktur
geoteknikal. Kajian ini telah menjalankan analisis kuantitatif untuk pencirian tapak
dan untuk ramalan sifat kejuruteraan tanah menggunakan statistik dan
teknik pemodelan geostatistik yang telah digunakan dalam analisis geoteknikal tetapi
jarang digunakan dalam bidang telekomunikasi. Penyiasatan tapak telah dijalankan
berdasarkan prosedur projek telekomunikasi penyokong di wilayah Jawa Timur,
Indonesia. Petunjuk kesesuaian bagi projek Jawa Timur adalah empat asas ciri-ciri
kejuruteraan tanah iaitu indeks keplastikan, nisbah lompang, keliangan dan kekuatan
ricih. Tanah Jawa Timur yang berkaitan dengan asas projek telekomunikasi
mempunyai keplastikan yang kebanyakannya tinggi. Empat petunjuk kesesuaian
telah digunakan dalam ramalan dan pemetaan. Corak spatial indikator ini digunakan
untuk mengenal pasti kawasan-kawasan yang mempunyai ciri-ciri yang sesuai untuk
pembinaan. Hasil daripada autokorelasi spatial telah menunjukkan bahawa model
variogram dengan penganggar REML lebih sesuai untuk ramalan dan pemetaan
berbanding dengan model tanpa REML. Penyelidikan ini peta ramalan dengan
resolusi 1 km2 grid terhadap 73 tapak di lapan zon yang berbeza. Penilaian pemetaan
tapak kesesuaian dijalankan berdasarkan penglihatan, topografi, penggunaan tanah
dan ciri tanah, menggunakan proses analisis hierarki (AHP) untuk menentukan
kepentingan relatif semua faktor-faktor yang dipilih. Hasil penilaian kesesuaian
tapak menunjukkan bahawa Zon 2, Zon 3, Zon 4 dan Zon 8 dapat dikenal pasti
sebagai kawasan yang sesuai manakala Zon 1, Zon 5, Zon 6 dan Zon 7 dapat dikenal
pasti sebagai kawasan yang tidak sesuai untuk pembangunan. Pemodelan geostatistik
menggunakan 'kriging' biasa telah berjaya digunakan untuk mencirikan sifat
kejuruteraan tanah di setiap zon. Teknik ini boleh digunakan sebagai alat diagnostik
untuk mengenal pasti sifat-sifat kejuruteraan tanah di tapak semasa fasa perancangan
awal. Keputusan menunjukkan bahawa kaedah ini boleh digunakan untuk membuat
keputusan mengenai kesesuaian tapak telekomunikasi walaupun dengan set data
yang lebih kecil. Prosedur kajian ini juga boleh digunakan untuk menyediakan
panduan yang lebih baik dalam mengutamakan zon untuk pembangunan bidang
telekomunikasi. Tambahan pula, kaedah ini menawarkan pendekatan yang lebih
dipercayai dan bermaklumat yang boleh digunakan dalam membuat keputusan untuk
perancangan tanah selamat dan menjimatkan untuk wilayah Jawa Timur.
________________________________________________________________________________________________________________________
Spatial variability influences the behaviour of foundation and therefore
the performance of geotechnical structures. This research has carried out
a quantitative analysis for site characterization and for prediction of soil engineering
properties using statistics and geostatistical modelling techniques that are already
used in geotechnical analyses but are rarely applied in the field of
telecommunications. Site investigations have been carried out based on
the procedures of telecommunication projects proponent in East Java province,
Indonesia. The indicators of suitability for the East Java projects were the four
elementary soil engineering properties namely plasticity index, void ratio, porosity
and shear strength. The soil of East Java associated with the foundation of
telecommunication projects were mainly high plasticity. The four indicators of
suitability were used in the prediction and mapping. The spatial pattern of these
indicators we used to identify the areas that have suitable characteristics for
construction. Results from spatial autocorrelation have shown that the variogram
modelling by REML estimator to be more acceptable for prediction and mapping in
comparison to modelling without REML. This research produced prediction maps
with a resolution of 1 km2 grids over 73 sites at eight different zones. The evaluation
of site suitability mapping was carried out based on visibility, topography, land cover
and soil properties, using the analytical hierarchy process (AHP) in order
to determine the relative importance of all the selected factors. The result of site
suitability assessment indicate that at Zone 2, Zone 3, Zone 4 and Zone 8 could be
identified as suitable areas while Zone 1, Zone 5, Zone 6 and Zone 7 could be
identified as unsuitable areas for development. Geostatistical modelling using
the ordinary kriging has been successfully used to characterize soil engineering
properties in each zone. This technique could be used as a diagnostic tool in order to
identify the engineering properties of soils at site during the initial planning phase.
The results indicate that this method could decide on the suitability
a telecommunication site even with a smaller dataset. The procedures of this research
could also be used to provide better guidance in prioritizing zones for
site development. Furthermore, they offer a more reliable and informative approach
that may be applied for in decision-making for the safe and economical land planning
for the province of East Java.
|
---|